پیرامون سخنان رهبر مبنی بر گفتمان آزاد در مدرارس علمیه و دانشگاهها:
نشست سیاسی و فرهنگی در مدرسه علمیه قبا با محوریت 1)حجاب و عفاف–2)تربیت فرزندان–3)عرفانهای کاذب در روز
پنجشنبه 90/10/15 از ساعت 8/5 تا ساعت 11 صبح به صورت پرسش و پاسخ برگزار می گردد.
موضوع: "1)سیره اهل بیت(ع)"
زید از فرزندان والامقام امام سجاد علیه السلام بود. کنیه اش ابوالحسین و مادرش ام ولد بود.
بعد از امام محمد باقر علیه السلام از دیگر برادران خود والا مقام تر بود و به پرهیزکاری و شجاعت شهرت داشت.
زید علیه حکومت بنی امیّه قیام مسلحانه کرد، و برای امر به معروف و نهی از منکر و به انتقام خون امام حسین علیه السلام به پا خاست.
او در 42 سالگی به شهادت رسید.
او را حلیف القرآن میگفتند، یعنی کسی که پیوسته مشغول تلاوت قرآن است.
پس از حضرت زین العابدین علیه السلام، بسیاری از شیعیان به امامت او معتقد شدند، زیرا او علیه حکومت اموی قیام و مردم را دعوت به پیروی از کسی کرده بود که مورد رضایت آل محمّد صلی الله علیه و آله باشد، و بسیاری از مردم گمان می کردند آن شخص، خود اوست، در حالی که منظور او برادرش، امام محمد باقر علیه السلام بود.
جایگاه زید بن علی نزد امامان شیعه بسیار والا بود و شهادتش موجب غصهی امام صادق علیه السلام شد.
پیرامون شخصیت این امامزاده جلیل القدر، مطالب زیادی در روایات اسلامی وارد شده:
روایاتی درباره تولد و نامگذاریاش، مادر بزرگوارش، محبت فراوان امام سجاد علیه السلام به او، علم، و تقوا و کمالات روحی و فضائل اخلاقیاش، و نیز پیرامون گفتگوهایش با بعضی از اصحاب امام باقر و امام صادق علیهما السلام. غیر از اینها روایاتی نیز درباره ی شجاعتش و قیامش بر ضد حکومت اموی در شهر کوفه، شهادت مظلومانه و به دار آویخته شدنش در این شهر در تاریخ ثبت شده است.
زید به امامت ائمه هدی علیهم السلام اذعان داشت و اگر در قیامش پیروز می شد، حکومت را به امام صادق علیه السلام تحویل میداد. او از مقام بسیار بلندی نزد خداوند در روز قیامت برخوردار است، با این حال اگر در حین قیام، نظر امام زمان خود، حضرت صادق علیه السلام، را مطلقا مراعات می کرد، به مقام بلندتری دست مییافت.
منابع:
- بحارالانوار، ج 46،ص 168 الی 209 ،حدیث 12 الی 87
پس از آن كه امام حسين(ع) و ياران باوفاي آن حضرت در صحراي كربلا به دست لشكريان سفاك عمر بن سعد به شهادت رسيدند، خانواده آنان به اسارت درآمده و در روز يازدهم محرم آنان را از كربلا به كوفه و سپس شام منتقل كردند.
عبيدالله بن زياد كه استاندار كوفه و بصره و عامل يزيد بن معاويه در عراق و فتنه گر اصلى واقعه كربلا و از دشمنان سرسخت اهلبيت(ع) بود، دستور داد اسيران را با همان حالت اسارت و در پوشش نامناسب وارد مجلس كنند تا به خيال خود خدشه اي به جايگاه والاي اهل بيت وارد كند .
پس از چند روز اقامت اسيران در كوفه آنان را روانه شام كردند تا در مجلس يزيد بن معاويه حاضر كنند.
كاروان اسرا هنگام حركت به سوى شام از شهرها و روستاهاي بسياري عبور كردند و در بسيارى از اين مناطق مردم به محض باخبر شدن از شهادت امام حسين(ع) و اسارت خانواده آن حضرت سوگوارى و قاتلان آن حضرت را لعنت مي كردند.
اول ماه صفر سال 61 هجرى قمرى، اسيران و سرهاى شهيدان واقعه كربلا وارد دمشق، مقر حكومت يزيد بن معاويه شدند.
مدتى كه اسيران در شام اقامت داشتند رويدادهاى گوناگونى براى آنان به وقوع پيوست كه از همه مهمتر درگذشت دختر خردسال امام حسين(ع) در خرابه شام، مناظره حضرت زينب(س) و ديگر افراد خانواده سيدالشهدا با يزيد و خطبه به يادماندنى امام سجاد(ع) در حضور يزيد، درباريان و اهالى دمشق در مسجد اموى بود.
اين افشاگريها و مبارزههاى پنهان و آشكار اهلبيت در حالت اسيرى، يزيد را نزد مسلمانان بى مقدار و بى اعتبار كرد و پس از مدتى، وضعيت شام را بر ضد يزيد و به هوادارى از امام حسين(ع) تغيير داد.
يزيد ناچار شد به جرم و جنايت خود و سپاهيان و عاملان جنايت پيشه اعتراف كرده، از امام زين العابدين(ع) عذرخواهى و پس از مدتى آنان را آزاد و با احترام و عزت به مدينه منوره عودت دهد.
منابع: الارشاد (شيخ مفيد)، منتهى الآمال (شيخ عباس قمي)، زندگانى چهارده معصوم (ع) ترجمه اعلامالورى و لهوف سيد بن طاووس
حذيفه از بزرگان اصحاب پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم و از خواص اصحاب امیر المؤمنین علیه السلام بود.پدر حذيفه در جنگ احد اشتباها به وسیله مسلمانان کشته شد.
حذيفه یکی از هفت نفری بود که که بر صدیقه طاهره سلام الله علیها نماز خواندند. اوصحابه منافق را می شناخت.منافقینی که پس از غدیر خم توطئه قتل پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم را چیدند ومی خواستند در بازگشت از غدیر خم در راهی که از کوه می گذشت شتر حضرت را بترسانند تا برمد و حضرت به دره سقوط کندو به قتل برسد. اما جبرئیل این نقشه را به سمع مبارک نبوی رساند.
پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم چون به محل مرد نظر رسیدند، منافقین با چهره های بسته هر کدام ظرفی که داخل آن سنگریزه بود از بالا رها نموده و شروع به داد وفریاد ونعره زدن کردند. اما عمار مهار ناقه را گرفته بود و حذيفه هم در کنار آن حضرت بود وسر انجام نقشه آن کوردلان نقش بر آب شد.
پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم آن منافقین را به حذيفه معرفی فرمودند که عبارت بودند از اولی و دومی سومی و ابو عبیده و معاذ بن جبل و سالم و معاویه و عمروعاص و طلحه و سعدبن ابی وقاص و عبد الرحمن بن عوف و ابوموسی اشعری و مغیرةبن شعبه و ابوهریره،و حذيفه همه را به خاطر سپرد. به همین دلیل بود که غاصبین خلافت بعد از آن واقعه از حذيفه می ترسیدند که مبادا آنان را به مردم معرفی کند.
لذا حذيفه بر جنازه هرکس حاضر نمی شد دیگران می فهمیدند که میت از منافقین بوده است. نکته جالب آنجا بود که دومی برای سرپوش گذاشتن برنفاق خویش و تبرئه خود از حذيفه می پرسید:"اگر این شخص از منافقین است بگو تا من بر او نماز نخوانم."1
این بزرگوار چهل روز پس از خلافت امیر المؤمنین در مدائن از دنیا رحلت فرمود.2او قبل از رحلت به دو فرزندش صفوان و سعید وصیت کرد که همیشه ملازم امیر المؤمنین علیه السلام باشند وایشان هم به وصیت پدر عمل نمودند تا در جنگ صفین به شهادت رسیدند.
2. تبعید امام جواد علیه السلام به بغداد
در سال 220ه امام جوادعلیه السلام به دستور معتصم از مدینه به بغداد تبعید شدند.3
3.ورود اسرای اهل بیت علیهم السلام به بعلبک
بنابر نقلی ورود اسرای اهل بیت علیهم السلام به شهر بعلبک و استقبال مردم آن شهر از نیزه داران با شکر و سویق و آذوقه و علف در این روز بوده است،که حضرت ام کلثوم علیها السلام با دیدن این منظره در حق آنان نفرین کردند.4
1. منتهی الآمال :ج1ص120 . اسد الغابة:ج1ص391.
2. مستدرک سفینة البحار :ج5 ص212. الوقایع الحوادث:ج4ص308. مراقد المعارف:ج1ص242.
3. ارشاد :ج2ص295.
4. قلائد النحور :ج محرم وصفر ،ص332.
کتاب کشف «اسرارالشّهادة»
پروردگار عالمیان نور علی را خلق فرموده است و نورش را شکافته است و عرش را از نور علی خلق کرده، پس وجود علی اشرف از عرش خواهد بود. و خداوند نور فاطمه را شکافته است و آسمان و زمین را از نور فاطمه خلق کرد پس وجود حضرت فاطمه اشرف از آسمان و زمین خواهد بود. و نور حسن را شکافته است و نورش را خلق کرده است و آفتاب و ماه را از نور حسن خلق فرموده است.
(گویا مراد از آفتاب و ماه، همۀ ستارگان یا همۀ نورهای موجودات نوری است.)
پس وجود حسن اشرف از آنها خواهد بود، و نور حسین را شکافته از نورش بهشت را خلق کرده است، پس حسین اشرف از بهشت خواهد بود.
برای تحقیق در این مقام می گوییم: بدان که در عالم امکان معلولِ اول حضرت باری تعالی باید دارای همۀ مراتب کمال امکانی، و مظهر همۀ صفات ربوبیه باشد زیرا ذات باری جلّ شانه با بساطت محضه دارای همۀ صفات کمال ذاتی است مثل علم، قدرت و حیات.
و چون بین معلول اول و ذات باری واسطه ای نیست، خود معلول اول اثر جمیع صفات حضرت باری است. مثلا چون اثر علم الاهی است و مظهر علم خداوندی است، می شود گفت وجود او خود علم الاهی است.
چنان چه یک معنای «اللهم انّی اسألک من علمک بانفذه و کلّ علمک نافذ» می شود مراد از علمی که از همۀ علوم نافذتر است، همین علم الاهی باشد. و همچنین قدرت و سایر صفات.
و آن وجود شریف که اول موجودات است، نسبت به همۀ ممکنات منشأ فیض الاهی است بلکه امکان همۀ ممکنات، مستند به آن وجود است که اگر وجود او نبود، هیچ حقیقتی قابل گرفتن فیض وجود از حضرت معبود جل شانه نبود.
گویا در روایتی آمده که حضرت رسول صلّ الله علیه و آله فرمود:
من هشتاد هزار سال به تنهایی عبادت خدا کردم؛ یا فرمود: به تنهایی ذکر خدا گفتم چون رسیدم به حجاب قدرت، پروردگار عالمیان از نور من نور علی را خلق کرد.
پس علی مخلوق دوم خواهد بود. چنان چه می شود معنای روایت معروف «انا اصغر من ربّی بسنّتین» همین باشد.
و ظاهر این است که نور فاطمه علیها السلام بعد از خلقت نور علی علیه السلام و قبل از سایر ائمه خلق شده باشد.
بعد از تزویج فاطمه با علی علیهما السلام و به مقتضای روایت گذشته، بعد از خلق شدن نور علی و فاطمه علیهما السلام و ازدواج نور علی با نور فاطمه علیهماالسلام _به آن معنا که خدا می داند_ خداوند نور حسن علیه السلام و حسین علیه السلام را به واسطۀ آن خلق فرموده است که طبق کلام معصوم علیه السلام مراد از «فیها یفرق کلّ امر حکیم فرجل حکیم و رجل حکیم» این است که نور حسنین علیهماالسلام به واسطۀ ازدواج آن دو نور علیهماالسلام حاصل شد. و بعد از آن خلقت جمیع موجودات به وجود حسنین علیهماالسلام منتهی می شود که وجود ایشان از ازدواج آن دو نور حاصل شده است.
